(ผลงานภาพยนตร์ของ NETFLIX)
อาเลีย บอกให้อาเบลเข้ามาได้แล้ว
พระอาทิตย์ตกแล้ว ข้างนอกกำลังจะมืด
ได้ค่ะ แม่
(ปี 2005)
- สวัสดีค่ะ คุณอาเซ็ป - สวัสดีครับ คุณหนู
- ผมเสร็จงานพอดี กำลังจะกลับแล้ว - โอเคค่ะ
อาเบล
พี่เรียกเธออยู่นะ
มีคนอยู่หลังต้นไม้
ไม่มีใครสักหน่อย
แต่เมื่อกี้มีนะ
เขาบอกว่า...
เราอยู่ที่นี่ไม่ได้เพราะนี่คือบ้านของเขา
เขาหน้าตาเป็นยังไง
เข้าบ้านกันเถอะ
เมื่อกี้เขาอยู่ตรงนั้น
หนูเห็นเขา
พี่ไม่เชื่อหนูเหรอ
อาเบล
เธอเป็นแบบนี้หลายครั้งแล้ว
เธอบอกว่าเธอเห็นคน แต่ก็ไม่เห็นจะมีใคร
เธอแค่จินตนาการไปเอง
เข้าบ้านเถอะ แม่รอเราอยู่
ไม่นะ
ลูกจะปวดคอถ้านอนทั้งแบบนี้ ลูกรัก
เป็นอะไรไป
ถ้าหนูไม่ฟังเพลง หนูจะได้ยินเสียงอื่น
เสียงอะไร
- เสียงใครบางคน - ใครเหรอ
ลูกแค่ฝันไปเท่านั้น หลับให้สบายเถอะ
- ราตรีสวัสดิ์จ้ะ - ราตรีสวัสดิ์ค่ะ แม่
อาเบลๆ
- อาเบล แม่คะ พ่อคะ - อาเบล
มีอะไรบางอย่างอยู่ข้างใน
ใจเย็นนะ อาเบล นี่แม่เอง
อาเลีย
ลูกเห็นอะไร คนเหรอ ใช่โจรหรือเปล่า
อาเลีย
(กรุงเทพมหานคร ปี 2017)
ขออนุญาตนะครับ
- ขอโทษค่ะ แต่ฉันไม่ได้สั่ง - มีคนสั่งให้คุณ
โอเคค่ะ ขอบคุณ
ดูเหมือนงานเธอจะหนักนะ
อยากได้คนช่วยไหม
ไม่เป็นไร เกือบเสร็จแล้ว
- เธอมาถึงนานแค่ไหนแล้ว - ยี่สิบนาที
- ใช่ ฉันเอาแต่นั่งมองเธอ
เธอสวยมากจนฉันไม่รู้สึกเบื่อเลย
พอทีเถอะ ดาวิน
(ลุงเฮอร์มาน)
รอเดี๋ยวนะ
สวัสดีค่ะ
หนูสบายดีค่ะ มีอะไรเหรอคะ
ขอโทษด้วยนะที่เราต้องทำแบบนี้ อาเลีย
เรารอให้หนูกลับมาก่อนไม่ได้
เราต้องฝังพ่อแม่หนูทันที
เสียใจด้วยที่หนูไม่ได้เห็นพวกเขาเป็นครั้งสุดท้าย
ตอนเกิดเหตุ พ่อแม่หนูพยายามขับรถ
หักหลบรถบรรทุก
ที่เหยียบเบรกกะทันหัน
รถบรรทุกคันนั้นขนเหล็กมา
และมันก็ทะลุเข้ามาในรถพวกเขา
พ่อแม่ของหนูถูกนำส่งโรงพยาบาลทันที
แต่ระหว่างทาง
พวกเขาเสียชีวิตไปก่อน
อาเลีย
หนูต้องเข้มแข็งไว้
หนูต้องสู้
ค่ะ
ชะตาลิขิต ยังไงมันก็เกิดขึ้นแล้ว
มีอีกเรื่องที่ลุงอยากบอก
อาเบลน่ะ
ดูแลเธอด้วยนะ
หนูเป็นครอบครัวคนเดียวที่น้องมีอยู่
และก่อนกลับยกยาการ์ตา มีอีกเรื่องที่ลุงคงต้องบอกหนู
เรื่องบ้านหลังนี้
มันเป็นที่พักของบริษัทที่พ่อหนูทำงานอยู่
และในเมื่อพ่อของหนูจากไปแล้ว
หนูจะอยู่ที่นี่อีกไม่ได้
บริษัทของพ่อหนูบอกว่า
พวกเขาจะให้เวลาหนูสามเดือน
สำหรับเก็บข้าวของและย้ายออก
บางที...
หนูกับอาเบลก็น่าจะกลับไปอยู่บ้าน ที่พ่อแม่ของหนูทิ้งไว้ให้
บ้านสมัยเด็กของพวกหนู
บ้านที่ถนนเทราไท มันว่างอยู่มาเกือบปีแล้ว
(อาร์ดี อาดีทามา ปราเซเทีย)
(14 พ.ย. 1975-15 พ.ย. 2017)
(เทียรา ซุกมา บินดี โซโรโซ)
(9 มี.ค. 1975-15 พ.ย. 2017)
อาเบล
เบล นี่พี่อาเลียนะ
อาเบล
เบล ไง
พี่กลับมาแล้ว
นี่ดาวิน แฟนพี่เอง
เขาเดินทางมาจากกรุงเทพ
สวัสดี เบล
ทุกอย่างจะเรียบร้อย
เธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว เธอมีพี่อยู่ด้วย
พี่จะทำงานในจาการ์ตา
และพี่จะอยู่กับเธอ
เราจะอยู่ด้วยกันเหมือนสมัยก่อน โอเคนะ
พี่จะจัดการทุกอย่างให้เร็วที่สุด รวมถึงเรื่องย้ายบ้าน
ย้ายเหรอคะ
จ้ะ
บ้านหลังนี้เป็นของบริษัทพ่อ เราอยู่ที่นี่ไม่ได้
แล้วเราจะไปอยู่ที่ไหนคะ
บ้านเก่าของเราจ้ะ ที่ถนนเทราไท
ค่ะ ฉันจะไปทำงานสัปดาห์หน้า
ขอบคุณค่ะ
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
ขอบใจที่มากับฉันนะ วิน
แต่เรื่องงานของเธอจะทำยังไง
ช่างภาพไม่ต้องเข้าออฟฟิศสักหน่อย เราเดินทางไปทั่ว
ฉันจะไปบันดุงก็ได้ หรือจะให้ไปหาพ่อก็ยังได้
แต่ถ้าฉันอยู่ที่นั่น ฉันคงไม่มีสมาธิ
ฉันทิ้งพวกเธอสองคนไว้ที่นี่ไม่ได้
ง่วงรึเปล่า เบล
เราไปอยู่ที่อื่นไม่ได้เหรอคะ
บริษัทใหม่ของพี่ไม่มีที่พักให้พี่เช่าเหรอ
อยู่บ้านตัวเองก็ไม่เสียหายตรงไหนนี่นา
เราควรดูแลบ้านที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้
แต่หนูไม่ชอบที่นั่น
ทำไมล่ะ
ที่นั่นมีบางอย่างอยู่นอกจากเรา
ที่นั่นไม่มีอะไร เบล นั่นก็แค่โจร
หน้าต่างห้องเธอปิดไม่สนิท มันไม่ได้ล็อค
พ่อก็บอกแบบนั้น
เรายื่นเรื่องร้องเรียนต่อชุมชนไปด้วย จำได้ไหม
เราย้ายบ้านมาหลายครั้งแล้ว
ตอนที่พ่อต้องย้ายไปเซอมารัง เมดานและบาลิกปาปัน
เราก็ตามไปทุกที่
และเธอก็มีอาการแบบนั้นตลอด ไม่ใช่แค่กับที่นี่ที่เดียว
พอเถอะ
- บ้านหลังนั้นเหรอ - ใช่
- คุณอาเซ็ป - คุณอาเลีย
- สบายดีนะคะ - ครับผม
คุณอาเลีย คุณอาเบล
ผมเสียใจด้วยนะครับ เข้มแข็งเอาไว้นะ
คุณอาเบลก็เข้มแข็งไว้นะครับ
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณที่ช่วยทำความสะอาดบ้านด้วย
ผมยังทำไม่เสร็จเลย ยังต้องตัดหญ้าที่สนามด้านหลังอีก
บางจุดในบ้านมีรอยรั่วด้วย แล้วกระเบื้องหลังคาก็หลุด
ลองเข้าไปดูสิครับ
- งั้นเดี๋ยวฉันขอเข้าไปดูหน่อย - เชิญครับ
เดินระวังๆ ด้วยนะครับ
วิน ฉันจะขึ้นไปดูห้องฉันข้างบน
- ห้องนอนแขกที่เธอพักอยู่ทางนั้น - โอเค
วิน
ห้องเธอคือห้องถัดไป นี่ห้องพ่อแม่ฉัน
ขอโทษที
มีหลายอย่างต้องซ่อม
ถ้าอยากให้เสร็จเร็วๆ แค่เราสามคนคงไม่พอ
นั่นสิ
ฉันจะไปบอกคุณอาเซ็ปให้เรียกคนมาช่วย
ไปเถอะ
เดี๋ยวฉันทำเอง
มันเป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว
- แน่ใจนะว่าทำได้ - แน่สิ
เห็นไหม เห็นไหมล่ะ
ไปดูห้องของเธอกันเถอะ
นี่ไง
อาเบล
เบล มากินข้าวเถอะ
เบล
พี่ทำข้าวผัดโกเร็งของโปรดเธอด้วยนะ
เบล ไม่เอาน่า
ก็ได้ งั้นเธอนอนพักเถอะ
แต่พรุ่งนี้เธอต้องไปโรงเรียนนะ เดี๋ยวพี่จะพาไปส่ง
หนูไม่อยากไป
เบล เธอขาดเรียนไปหลายครั้งแล้วนะ
อย่าทำแบบนี้สิ พรุ่งนี้ไปโรงเรียนนะ
ไม่เอา
อาเบล เธอเป็นอะไรกันแน่ อย่าทำให้พี่งงสิ
ที่โรงเรียนมีคนคอยตามหนู
เบล
ถ้าเธอขาดเรียนนานเกินไป เธอจะเรียนไม่รู้เรื่อง
แบบนี้คะแนนเธอแย่แน่
เบล
พี่คะ
อัล เกิดอะไรขึ้น
อาเบล เธอทำอะไรของเธอน่ะ
สวดมนต์ เขาจะได้ไปสักที
ใคร
มีบางอย่างอยู่ในบ้านหลังนี้
บางอย่างที่เหมือนคนแต่ไม่ใช่คน
- ที่นี่ไม่มีอะไร - มีสิ
เบล เลิกทำตัวแบบนี้สักที
เชื่อหนูเถอะนะ
พรุ่งนี้เราจะไปพบจิตแพทย์กัน
เราจะหาจิตแพทย์คนใหม่
ไม่เอาคนเดิมที่แม่พาเธอไปหาแล้ว
ทีนี้เธอจะได้ไม่ต้องกลัวอีก
เธอจะได้ไม่ต้องคิดว่าจะมีใคร หรืออะไรน่ากลัวๆ มาทำร้ายเธออีก
ไม่ต้องเห็นภาพหลอนอีก
ที่หนูเห็นมันไม่ใช่ภาพหลอน
แม่ไม่เคยพาหนูไปพบจิตแพทย์
แม่พาหนูไปหาป้าวินดู
ป้าวินดูเหรอ
พี่คะ
หนู... มองเห็นพวกเขา
สิ่งที่คนส่วนใหญ่มองไม่เห็น
หนูเห็นคนตาย
ดวงตาที่สามของหนูเปิดออกตั้งแต่ยังเด็ก
อาเบล ปกติถ้าจะมา เธอจะโทรมาบอกก่อนนี่นา
ขอโทษค่ะ
นี่อาเลีย พี่สาวหนูเอง
พี่คะ นี่คือป้าวินดู
อาเลีย สบายดีนะจ๊ะ
ค่ะ
นี่แฟนพี่สาวหนู ดาวิน
ป้าช่วยอธิบายเรื่องดวงตาที่สาม ให้พี่หนูฟังหน่อยได้ไหม
ดวงตาที่สามมันก็เหมือน ดวงตาภายในหรือสัมผัสที่หกนั่นแหละ
มันคือพลังพิเศษที่ช่วยให้มองเห็นมิติอื่น สิ่งเหนือธรรมชาติ
แต่บางคนก็ไม่เชื่อว่า ดวงตาที่สามนั้นมีอยู่จริงๆ
แต่ในความเป็นจริงแล้ว
มีดวงตาที่สามและมิติอื่นอยู่
ทุกคนมีดวงตาที่สามติดตัวมาแต่เกิด
แต่ที่ต่างก็คือดวงตาของบางคนเปิดออก
ส่วนของบางคนยังปิดอยู่
เราไม่มีทางรู้ว่าดวงตาที่สามจะเปิดตอนไหน
มันเป็นลิขิตของพระเจ้า
ดวงตาที่สามของอาเบล เปิดตอนที่เธออายุห้าขวบ
เธอได้รับมันมาจากคุณยาย
สำหรับคนที่ดวงตาที่สามเปิดออก มันไม่ใช่ประสบการณ์ที่น่าพิสมัยเลย
โลกต่างมิตินั้นมืดมิด
เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ความเศร้า
ภาระและความโกรธแค้น
พลังงานที่เลวร้ายจะส่งผลกระทบ ต่อผัสสะและจิตใจของเรา
การชี้นำและปรับตัว คือสิ่งที่จำเป็นมาอย่างยาวนาน
เพื่อให้เราใช้ชีวิตอยู่ได้อย่างปกติ
ที่ผ่านมา อาเบลมาที่นี่ กับแม่ที่เสียไปแล้วของเธอ
เรามักจะคุยกันเรื่องโลกอื่น
อาเบลยอมรับตัวเองได้แล้ว
ถึงเธอจะยังรู้สึกกลัว
แต่ไม่แปลกหรอกที่จะกลัว
เพราะพวกมัน
สามารถทำให้เรา เกิดความกลัวที่แปลกประหลาด
ขอโทษนะ แต่ฉันไม่เข้าใจอะไรเลย
พี่คะ
นี่คุณ
คุณว่าทุกคนเกิดมาพร้อมดวงตาที่สามใช่ไหม
ใช่
- แปลว่าฉันเองก็มีน่ะสิ - ใช่
แต่ของฉันยังปิดอยู่ ไม่ได้เปิดออกเหมือนของอาเบล
แล้วเราบังคับให้มันเปิดได้ไหม
ได้สิ
งั้นก็ช่วยเปิดดวงตาที่สามให้ฉันหน่อย
ฉันไม่อยากให้อาเบลคิดว่าฉันไม่เชื่อเธอ
ฉันอยากจะเชื่อเธอ
แต่มันต้องมีหลักฐาน เบล
เรารีบทำแบบนี้ดีกว่า
เราถ่อมาคุยเรื่องนี้ถึงที่นี่ มันควรจะได้อะไรบ้าง
ถ้าเธอพูดถูก พี่จะเชื่อเธอ
แต่ถ้าเกิดเปิดดวงตาที่สามแล้ว พี่ยังไม่เห็นอะไรที่เธอเห็น
เราจะไปหาจิตแพทย์กัน
เริ่มเลยได้ไหมคะ
อาเลีย
จะเปิดดวงตาที่สามต้องมีการเตรียมพร้อม
เธอต้องพร้อมทั้งร่างกายและจิตใจ
และเธอต้องพร้อมรับ ประสบการณ์ที่กำลังจะเกิดกับเธอ
เมื่อมันถูกเปิดออกแล้ว เราไม่อาจปิดมันได้อีก
เธอจะเห็นทุกสิ่งตลอดไป
เธอจะรับรู้การมีอยู่ของพวกมัน
ได้กลิ่น
และได้ยินเสียง
เอาแขนวางทาบหน้าอกไว้
หลับตาลง
ทีนี้ลืมตาได้
ไม่เห็นจะมีอะไรเปลี่ยนเลย
เราจะกลับบ้านแล้ว
ขอตัวนะคะ
พี่คะ
พี่ต้องเชื่อหนูนะ
ป้าวินดูอธิบายทุกอย่างให้พี่ฟังแล้ว
- หนูมองเห็น... - ขึ้นห้องไปพักผ่อนเถอะ
พรุ่งนี้ไปโรงเรียนนะ
จากนั้นเราจะไปพบจิตแพทย์
ขอโทษนะที่ให้เธอต้องมาเจอเรื่องแบบนี้
ไม่เป็นไรหรอก อัล
ฉันรู้สึกไม่สบายใจเลย
ไม่เป็นไร ฉันอยู่เคียงข้างเธอเสมอ
เดี๋ยวเธอก็ไปถึงบันดุงสายหรอก
โอเค งั้นฉันจะไปแล้ว
- ขอบใจที่อยู่กับฉันเสมอนะ - ด้วยความยินดี
- ฝากสวัสดีพ่อเธอด้วย - ได้สิ
มีอะไรเหรอ
ฉันรักเธอ
ฉันก็รักเธอ
(ฉุกเฉิน)
(ยินดีต้อนรับ เชิญรับเครื่องดื่มเย็นๆ)
(ห้องพยาบาล)
พี่เป็นอะไรเหรอคะ
ไม่รู้สิจ๊ะ
พี่มีรอยช้ำแล้วก็ปวดหัว เลยมาตรวจสักหน่อย
แล้วเธอล่ะ
พ่อตีหนู
พี่มีพ่อรึเปล่า
พ่อพี่ตายแล้ว
เขาทุบตีพี่ไหม
พี่ช่วยบอกแม่ให้หนูหน่อย
ว่าหนูยังรักพ่อ
แม่หนูอยู่ตรงนั้น
คุณอาเลียคะ
(ชั้นหนึ่ง)
คุณแค่เหนื่อยและขาดวิตามินน่ะ
เดี๋ยวหมอจะเขียนใบสั่งยาให้
คุณเอาวิตามินไปกินนะ
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีครับ
(ห้องตรวจทั่วไป)
(ห้องจ่ายยา)
ขอโทษนะคะ
คุณคือแม่ของทาชารึเปล่า
- คุณเป็นใครน่ะ - ฉันชื่ออาเลีย
เมื่อกี้ฉันเจอลูกสาวคุณ เธอขอให้ฉัน...
เธอขอให้ฉันมาบอกคุณว่า
เธอยังรักพ่อของเธออยู่
คุณคะ
คุณล้อฉันเล่นเหรอ
ฉันขอโทษถ้าทำให้คุณไม่พอใจ แต่ฉันคิดว่าคุณควรได้รู้ไว้
ลูกสาวฉันเสียไปเมื่อเช้านี้
อย่ามารบกวนฉันเลย
ฉันกำลังเศร้าอยู่
ขอโทษนะคะ เด็กผู้หญิงที่นั่งรถเข็นคันนั้นไปไหนแล้ว
ตรงนั้นน่ะค่ะ คนที่คุยกับฉัน ระหว่างที่ฉันรอพบหมอ
คุณนั่งอยู่คนเดียวนี่คะ ตรงนั้นไม่มีใคร
อาเบล เธอกลับบ้านรึยัง
หนูอยู่ที่ห้างสรรพสินค้า
รีบกลับบ้านนะ ฉันมีเรื่องต้องบอกเธอ
- อะไรเหรอคะ - รีบกลับบ้านเดี๋ยวนี้
พี่คะ
เธอจะรู้ได้ยังไง
ว่าสิ่งที่เธอเห็น
คือคนรึเปล่า
พี่เห็นอะไรคะ
พี่คุยกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
แต่พยาบาลบอกว่าเธอมองไม่เห็นใคร
แม่ของเธอบอกพี่ว่าเธอตายแล้ว
แต่เธอคุยกับพี่นะ เบล
เธอดูเหมือนคนปกติเลยนะ
พี่เจอแค่เธอใช่ไหมคะ
บางครั้งพวกเขาก็ดูปกติจนเราแยกไม่ออก
แต่พวกเขาส่วนใหญ่
จะน่ากลัว
รีบกลับบ้านนะ
เธอจะไปไหนล่ะ หนูน้อย
ขอโทษนะคะ ฉันมารับยาค่ะ
- ได้ค่ะ รอเดี๋ยวนะคะ - ช่วยรีบหน่อยนะคะ
(ห้องปฏิบัติการ)
ช่วยด้วย ช่วยด้วย
ช่วยด้วย
ช่วยฉันด้วย คุณเป็นอะไรรึเปล่า
- เธอเป็นอะไรน่ะ - เกิดอะไรขึ้น
คุณคะ
- คุณครับ - เธอเป็นอะไรไปนะ
อาเบล
พี่คะ
พวกมันมีอยู่ทุกที่
ไม่ใช่แค่ในที่เปลี่ยว แต่ในที่ที่คนพลุกพล่านด้วย
หนูเจอพวกมันครั้งแรกตอนไปโรงเรียน
พวกมันมีมากกว่าเรา
เพราะพวกมันอยู่ได้นานกว่าเรา
ผีบางตัวก็อายุนับร้อยปี
บางครั้งเมื่อพวกมันอยู่ใกล้เรา
เราจะรู้สึกไม่สบาย แน่นหน้าอก
เราจะเริ่มปวดหัว
แต่บางครั้งก็ไม่เป็นแบบนั้น
บางครั้งพวกมันก็มีกลิ่นหอม บางครั้งก็ส่งกลิ่นเหม็นเน่า
แล้วพวกมันมาทำไม
ป้าวินดูบอกว่าเพราะพวกมัน ยังมีเรื่องค้างคาในโลกนี้
ผีบางตัวก็ดี แต่บางตัวก็ชั่วร้าย
ผีส่วนใหญ่มาหาเราเพื่อขอให้ช่วย
ช่วยเหรอ
ช่วยทำเรื่องที่พวกเขาค้างคา
พวกเขารู้ว่าใครที่มองเห็นพวกเขา และช่วยพวกเขาได้บ้าง
ป้าวินดูยังบอกด้วยว่า
เราต้องข่มความกลัวเอาไว้เมื่อพวกเขามา
และถามไปว่าพวกเขาต้องการอะไร
ถ้าเรารู้ และเราช่วยได้
พวกเขาก็จะกลับไปอยู่ในที่ที่ควรอยู่
ไม่มารบกวนเราอีก
เธอเคยลองไหม
หนูกลัวจนไม่กล้าทำ
ไปนอนกับพี่ไหม
พี่คะ
พี่คิดถึงพ่อกับแม่ไหม
คิดถึงสิ
แต่เราต้องทำใจ
เราต้องเข้มแข็ง
และมีชีวิตต่อไป
พ่อกับแม่สอนให้เรารู้จักพึ่งพาตัวเอง
ขอบคุณนะ ที่ไม่ทิ้งหนู
พี่ยอมเสียสละหลายๆ สิ่งในกรุงเทพเพื่อหนู
ไม่เป็นไร
เธอเป็นครอบครัวคนเดียวที่พี่มี
เธอเลยสำคัญกับพี่ที่สุด
พี่รู้จักดาวินมานานแค่ไหนแล้ว
เราเจอกันที่นิทรรศการภาพถ่าย เมื่อแปดเดือนที่แล้ว
แต่เราเพิ่งเริ่มคบกันเมื่อสองเดือนก่อน
เขาเป็นคนดีนะ
ใช่แล้ว
เคยเจอครอบครัวเขาไหม
ยังเลย
ครอบครัวของเขาอยู่ที่บันดุง
แต่เขาไม่ค่อยถูกกับที่บ้านเท่าไหร่
เรายังต้องพัฒนาความสัมพันธ์กันอีกเยอะ
พี่อยากใช้เจ้านี่ไหม
ถ้าได้ฟังเพลงพี่จะรู้สึกสงบลง
และจะไม่ได้ยินเสียงแปลกๆ ที่อาจเกิดขึ้น
เธอใส่เถอะ
ดาวิน
นั่งรถไฟ
ปู๊นๆ
ใครอยากจะลงบ้าง
ลูกแม่ เลิกเล่นได้แล้ว
ไปตามพ่อมา
เราจะได้ทานมื้อเย็นกัน
พ่อครับ กินข้าวได้แล้ว
พวกคุณมาที่นี่ทำไม
พวกคุณต้องการอะไร
ต้องการให้ช่วยเหรอ
อะไรล่ะ
มีอะไรจะให้ฉันช่วย
ที่อยู่
พี่คะ
นั่งรถไฟ
ปู๊นๆ
ใครอยากจะลงบ้าง
เปิดหน่อย
เปิดประตูหน่อย
ไปให้พ้น
เปิดสิ
พี่คะ
ที่พวกเธอเห็นเป็นแค่จุดเริ่มต้น
การเผชิญหน้ากับมิติอื่น
คือการเข้าไปสู่โลกของพวกมันอย่างสมบูรณ์
ไม่ใช่แค่เห็น
แต่คือการสัมผัสสิ่งเหนือธรรมชาติ
เข้าใจโลกของพวกมัน
แต่พวกเขาทำกับฉันแบบนี้
ผีที่เป็นแม่
พ่อ
และลูกชายเข้ามาหาฉัน
พวกเขาส่งกลิ่นเหม็นเน่า
ฉันรู้สึกเวียนหัวและแน่นหน้าอก
พวกนั้นโผล่มามากกว่าหนึ่งครั้ง
แปลว่าพวกเขามีบางสิ่งที่อยากจะทำ
กลิ่นเหม็นเน่าคือกลิ่นของวิญญาณ ที่แปดเปื้อนด้วยความชั่วร้าย
พลังงานลบของพวกเขา ทำให้เรารู้สึกอึดอัด
และรอยแผลนั่นก็คือหลักฐาน
ที่บอกว่าพวกเขาพยายามสัมผัสเธอ
ได้ถามไหมว่าพวกเขาจะเอาอะไร
พวกเขาบอกว่า...
ที่อยู่
ที่อยู่แปลได้สองอย่าง หนึ่งคือร่างกาย
และสองคือบ้านที่เธออยู่
พวกเขาต้องการสิงสู่เธอ
และใช้ร่างกายเธอ สะสางเรื่องที่ค้างคาในโลกนี้
หลังจากนั้น พวกเขาจะพาเธอไปยังโลกของพวกเขา
เพื่อล้างแค้นที่เข้าไปอยู่ในบ้านของพวกเขา
โลกนั้นไม่ได้สวยงามเหมือนสวรรค์
มันเลวร้ายดั่งนรก
เธอจะต้องอยู่กับพวกเขาไปตลอดกาล
นี่คือเครื่องตรวจจับ
ถ้ามันหมุนตามเข็มนาฬิกา แปลว่าพบพลังงานดี
แต่ถ้าทวนเข็ม แสดงว่ามีพลังงานลบ
หากขยับน้อยก็แปลว่า
พลังงานบางเบา
หากขยับเยอะ
แปลว่าพลังงานรุนแรง
ฉันเข้าไปสำรวจมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
มีแค่ผู้ที่อยู่ในบ้านหลังนี้ ถึงจะติดต่อกับพวกเขาได้
แค่พวกเธอสองคน
เพราะต่างฝ่ายต่างรู้จักพลังงานของอีกฝ่าย
แต่ไม่ต้องกลัวนะ
พลังงานลบของวิญญาณร้าย จะเพิ่มพูนเมื่อเธอกลัว
คนที่กลัวจะถูกเข้าสิงได้ง่าย
อาเบลๆ
สิ่งที่อาเลียกับอาเบลเห็นเป็นเรื่องจริงเหรอ
เพราะผมไม่เห็นอะไรเลย
คนที่ยังไม่ได้เปิดดวงตาที่สาม
ก็จะมองไม่เห็นอะไร
และผีมองเห็นมนุษย์อย่างเราไหม
เห็นสิ
แล้วพวกมันมองเห็นกันเองรึเปล่า
บ้างก็เห็น บ้างก็ไม่เห็น
พวกที่ไม่เห็น ส่วนใหญ่จะไม่รู้ว่าตัวเองตายไปแล้ว
พวกเขาจะคิดว่าตัวเองยังเป็นมนุษย์
อาเบล
นี่
เราต้องลองดูนะ
พวกมันเป็นพลังงานลบ เราจะลองไปทำไม
จำที่ป้าวินดูบอกเราได้ไหม
เราต้องมีศรัทธา
จะยอมแพ้ความกลัวที่พวกมันทำให้เรารู้สึกไม่ได้ ยิ่งเราอ่อนแอ พวกมันจะยิ่งแข็งแกร่ง
เราต้องสู้กลับ
เธอไม่ได้อยู่คนเดียวอีกแล้ว
ดวงตาที่สามของเราทั้งคู่เปิดแล้ว
พี่เชื่อเธอ
วางมือไว้บนโต๊ะแล้วจับมือกัน
หลับตาแล้วตั้งสมาธิ
บอกกับตัวเองว่า เธออยากสื่อสารกับพวกเขา
รวมจิตเป็นหนึ่ง เพื่อให้เข้าใจสิ่งที่พวกเขาจะสื่อ
แต่จำไว้ อย่าออกนอกเขตแดน
ไม่อย่างนั้นเธอจะได้รับผลจาก พลังงานลบของพวกมัน
ปล่อยให้ตัวเองได้ฟังในสิ่งที่พวกมันพยายามสื่อ
อย่าลืมตา
ฟังสิ่งที่พวกมันสื่อสารและทำความเข้าใจ
ดาวิน
พวกนั้นไม่อยากคุยกับเขา
นี่ แกเป็นใคร
รีบเรียกตำรวจเร็วเข้า
พ่อ
พวกเขาเป็นครอบครัว
มีพ่อแม่และลูกชาย
ครอบครัวซูมาร์โน
พวกเขาถูกปล้น
และถูกขังไว้จนขาดอากาศหายใจตาย
เรื่องนี้เกิดขึ้นก่อนที่พ่อแม่เธอจะซื้อบ้านหลังนี้
พวกเขาอยู่มาก่อนหน้านั้น
พวกเขาไม่ชอบที่พวกเธอเข้ามาอยู่ในบ้าน
พวกเขาอยากให้พวกเธอออกไปซะ
พวกเขาจะตามหลอกหลอนเธอ
หรือไม่...
ก็จะเข้าสิงพวกเธอ
เพื่อไปล้างแค้นฆาตกร
พวกเขามีพลังอำนาจเหนือบ้านนี้
ถ้าพวกเธออยู่ที่นี่นานกว่านี้ มันจะยิ่งอันตราย
บ้านหลังนี้เป็นมรดกของพ่อแม่
นี่เป็นบ้านหลังเดียวที่เรามี
แล้วหนูก็ไม่ได้มีเงินมากพอที่จะย้ายออกไปได้
พอมีทางอื่นไหมคะ
เราสามารถส่งพวกเขากลับโลกตัวเองได้
แต่เราต้องทำพิธีเพื่อเปิดประตู สู่โลกใหม่ของพวกเขา
ดาวิน
เธอต้องไปที่อื่นจนกว่าจะเสร็จพิธี
มันอันตรายเกินไปสำหรับเธอ
จับมือกันไว้
เราจะพยายามเปิดประตู
หลับตาแล้วตั้งสมาธิ
ประตูยังไม่เปิด
มาลองดูอีกทีนะ ตั้งสมาธิไว้
หลับตาลง
พี่คะ พี่
ป้าคะ
ฉันไม่เห็นพวกมันในนี้
พวกมันอยู่ไหน
พี่คะ พี่
อาเลีย
พี่คะ
อาเลีย
อาเลีย ปล่อยนะ ปล่อย
อาเบล ตื่นสิ
อาเบล เอาเชือกมา
อาเลียถูกสิง
พวกมนุษย์
ป้าวินดู
มันจะเข้าสิงคนที่จิตใจว่างเปล่า อย่าปล่อยให้หัวโล่งนะ
อาเลียมัวแต่สนใจเธอ เธอก็เลยถูกเข้าสิง
มานี่สิ
มานี่สิ เจ้าน่ะ
มานี่
อยากให้เราออกจากร่างนี้เหรอ
คิดจะส่งเราไปสินะ
โลกของเราไม่ใช่ที่ของเจ้า
งั้นก็ลองสิ ลองดู
จับมือไว้ จับมือกัน
จับมือกันเอาไว้
รู้จักผู้ชายคนนั้นไหม
คุณอาเซ็ป
เขาเป็นคนสวนของเราเอง
อาเบล จับอาเลียไว้
อย่าปล่อยเธอ
อาเลีย
อาเลีย อาเบล เร็วเข้า
- อาเลีย - พี่คะ
อาเลียจะไปฆ่าอาเซ็ป
เราต้องหยุดเธอ
อาเลีย อาเลีย
- พี่คะ - อาเลีย
- พี่คะ - อาเบล ไปที่ประตูหลัง
ฉันจะออกไปข้างนอกสักแป๊บนะ
- โอเค อย่าไปนานนักล่ะ - ได้
- รีบกลับมานะ - จ้ะ
คุณอาเลีย คุณมีธุระอะไรหรือครับ
ขอโทษด้วยนะครับ พอดีไฟดับน่ะ
คุณอาเลีย
คุณอาเลียนี่ใครเหรอ
จำเราได้ไหม
บ้านซูมาร์โนไง
จำสิ่งที่แกทำกับเราไว้ได้ไหม
แกทำอะไรของแก สวนฉันเละหมดแล้ว
ดอกไม้ของเมียฉันก็ตายเรียบ
นี่แกใช้ปุ๋ยอะไรของแก
ขอโทษด้วยครับ ผมก็ใช้ปุ๋ยที่คุณให้มา
แกใช้ผิดวิธีสินะ
แกทำงานเป็นไหม
ที่รัก
พักก่อนเถอะนะ
พรุ่งนี้ฉันก็จะได้เงินเดือนแล้ว
เราจะได้เอาไปจ่ายค่าผ่าตัด
แต่หลังจากลูกเราเกิด
เรายังต้องใช้เงินอีกเยอะ
เด็กหัวใจไม่ปกติ
มันต้องมีวิธีสิน่า
- เงินเดือนเหรอ - ครับ ครบกำหนดจ่ายแล้ว
ได้โปรดเถอะ
ที่ผ่านมาผมตั้งใจทำงาน
ถ้าผมทำผิดพลาดไปบ้าง ผมขออภัยด้วย
ผมจะทำให้ดีขึ้น ครั้งนี้ผมขอเถอะครับ
เมียผมกำลังจะคลอดลูก ขอร้องนะครับ
- แกทำงานไม่เป็นด้วยซ้ำ - ได้โปรด
อยากได้เงินเหรอ ฝันไปเถอะ
- ขอร้องนะครับ - ไปให้พ้น
นี่ แกเป็นใคร
- รีบเรียกตำรวจเร็วเข้า - ที่รัก
คุณอาเซ็ป
- เจ็บรึเปล่า - ผมขอโทษ
ผมขอโทษ ผมไม่ได้คิดจะฆ่าใคร
ผมขอโทษ
ไม่นะ ผมขอโทษ
ไม่ ยกโทษให้ผมด้วย
ไม่นะ
ไม่
อาเลีย
- พี่คะ - อาเลีย
อย่านะคะ พี่
อย่า
พี่คะ
พี่
ถอย
อาเบล
อาเลีย
อาเบล
อาเบลๆ
อาเบล
อาเบล ตื่นสิ อาเบล
พวกมันพาเธอไปด้วยไม่ได้ ก็เลยเอาตัวอาเบลไปแทน
อาเบลกลัวพวกมันมากกว่าเธอ
ก็เลยถูกพาไปยังโลกนั้นได้ง่ายกว่า
พวกมันไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
พวกมันต้องการจะชนะให้ได้
อาเบล
วิญญาณของอาเบลจะต้องอยู่กับพวกผีร้าย
- ตลอดกาล - อาเบล
เธอยังอดทนเอาไว้อยู่
จิตใจเธอต้องการจะอยู่กับพวกเรา
แล้วเธอจะหายเมื่อไหร่คะ
อาการเธอจะทรุดลงเรื่อยๆ
มันต้องมีทางพาเธอกลับมาสิ
เธอจะกลับมาได้ต่อเมื่อมีคนไปรับเธอมา
จากโลกอื่นเหรอคะ
ต้องใช้การถอดวิญญาณ
คุณพาเธอกลับมาได้ไหม
ฉันต้องเฝ้าประตูไว้
เพื่อไม่ให้พวกมันกลับมายังโลกเราอีก
งั้นฉันจะไปพาเธอกลับมาเอง
คนที่ไปที่นั่นจะไม่ได้กลับมาอีก
เว้นแต่จะไปพร้อมสิ่งที่เหมือนกับพวกมัน
สิ่งที่ไม่ใช่คน
อาเลีย เธอยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ
อาเบล เกิดอะไรขึ้น
คุณแม่คะ เธอบอกว่าเธอกลัว
เธอบอกว่ามีอะไรบางอย่างอยู่ตรงนั้น
ไม่เห็นมีเลย
ไม่เห็นมีอะไรเลยนี่ ลูกเห็นอะไรเหรอ
ไม่ต้องกลัวนะ ลูกรัก แม่อยู่ที่นี่แล้ว ไม่เป็นไรนะ
ใจเย็นๆ ไว้ ลูกรัก แม่อยู่นี่นะ ไม่ต้องกลัว
ใจเย็นๆ ไว้นะ
อาเลีย
เป็นอะไรไป ลูกเห็นอะไรเหรอ
เปล่าค่ะ แม่
หนูคงตาฝาดไป
อาเบล ใจเย็นๆ ไว้นะ
แล้วพี่สาวเธอล่ะคะ
เธอไม่เหมือนอาเบล
เธอยังไม่รู้ว่าตัวเองมีความสามารถนี้ คนที่จิตใจกล้าแข็งจะเป็นแบบนั้น
- แต่เราต้องบอกเธอ - ไม่เอานะ
ฉันไม่อยากให้เธอรู้
ฉันไม่อยากให้เธอกลัวยิ่งกว่าอาเบล
ฉันต้องทนไม่ไหวแน่
ดวงตาที่สามของเธอเปิดอยู่แล้ว คุณทำแบบนี้ไปทำไมคะ
เพื่อให้สัมผัสเธอแข็งแกร่งขึ้น
ดวงตาที่สามที่ปิดอยู่ เป็นเหมือนหน้าต่างที่ปิดม่าน
ตั้งแต่ยังเด็ก ม่านของเธอเปิดออกอยู่ครึ่งหนึ่ง
ฉันช่วยเธอเปิดครึ่งที่เหลือ
ก่อนหน้าที่ฉันจะเปิดมันอย่างสมบูรณ์
เธอก็เคยเจอวิญญาณมาก่อนแล้ว
และบางคนก็กลายมาเป็นเพื่อนของเธอ
เพื่อนที่ดีที่สามารถติดตามเธอ ไปพาอาเบลกลับบ้าน
เธอจะไปกับอาเลียไหม
ดาวิน กลับบ้านมาหาพ่อเถอะ
นี่สี่ปีแล้วนะ
เธอจะไม่พอใจที่เขาแต่งงานใหม่ไปถึงเมื่อไหร่
วิน พ่อของเธอไม่เคยลืมแม่ของเธอหรอกนะ
แต่เขาต้องการคู่ชีวิต
(ตั๋วเครื่องบิน)
พวกที่ไม่เห็น ส่วนใหญ่จะไม่รู้ว่าตัวเองตายไปแล้ว
พวกเขาจะคิดว่าตัวเองยังเป็นมนุษย์
ขอโทษที
ผู้ที่ไม่รู้ตัวว่าตัวเองแตกต่าง
จะสามารถแตะต้องมนุษย์เหมือนคนปกติ
ไม่เหมือนผู้ที่รู้ว่าตัวเองตาย
- ขออนุญาตนะครับ - ขอโทษค่ะ แต่ฉันไม่ได้สั่ง
มีคนสั่งให้คุณ
โอเคค่ะ
ขอบคุณ
ไม่เป็นไร เกือบเสร็จแล้วละ
เธอมาถึงนานแค่ไหนแล้ว
ยี่สิบนาที
พอทีเถอะ ดาวิน
เพราะมีเรื่องค้างคาใจ เธอเลยยังต้องอยู่ในโลกใบนี้
แต่ตอนนี้เธอสะสางมันเสร็จหมดแล้ว
เธอได้ไปพบพ่อแล้ว
เขาเองก็ปล่อยวางเรื่องเธอแล้ว
เวลาเธอคุยกับใครตอนที่เขาหลับ
พวกเขาจะได้ยินเธอในความฝัน
ตอนนี้ก็เหลือแค่ต้องบอกลาใครอีกคน
เรามีเวลาไม่มาก
เห็นแก่ฉันเถอะนะ
ปล่อยให้ฉันไปเถอะ
คิดถึงอาเบลไว้ เราต้องพาเธอกลับมา
ป้าวินดู
ถ้าอาเลียเข้าไปคนเดียวมันจะอันตราย
ให้ผมเข้าไปเองเถอะครับ
คนที่ตายแล้วจะพาคนเป็นกลับมาไม่ได้
มีแต่คนเป็นที่ทำได้
เธอต้องไปกับอาเลีย พลังงานของเธอจะได้เป็นหนึ่ง
พวกมันจะจำอาเลียไม่ได้
เพราะพลังงานของเธอ จะทำให้พวกมันไขว้เขว
แต่จำเอาไว้นะ
พอเธอพาอาเบลกับอาเลีย มาส่งที่ทางกลับบ้าน
ตรงทางแยกนั้น เธอต้องเลือกอุโมงค์ที่มีแสงสว่าง แล้วเธอจะได้ไปอยู่ในโลกที่สวยงาม ไม่ใช่โลกของวิญญาณร้าย
พวกเธอต้องจับมือกันไว้ เพื่อรวมพลังให้เป็นหนึ่ง ห้ามปล่อยเด็ดขาด
ไม่อย่างนั้นพวกมันจะจำอาเลียได้ และจะจับเธอ
ทำให้เธอต้องติดอยู่ที่นั่น
จับมือกัน
หลับตาลง
นี่ เธอโอเครึเปล่า นั่นทางออกของเธอ
ส่วนนั่นของเธอ
ทางไปสู่ที่ที่ดีกว่า
เราต้องเข้มแข็งไว้
มาทำเครื่องหมายทางออกเอาไว้เถอะ
แล้วเราจะไปไหนดี
ป้าวินดูบอกว่า
วิญญาณที่ไม่อาจเป็นสุข จะไปยังที่ที่มืดมิดกว่า
นั่งรถไฟ
ปู๊นๆ
ใครอยากจะลงบ้าง
ไปบันดุง ซูราบายา
จะนั่งไปฟรีก็ได้นะ มาสิเพื่อนเอ๋ย รีบขึ้นรถไฟมา
รถไฟขบวนนี้จอดไม่นาน
- อาเบล - อาเบล
อาเบล
ถอยไป
พี่คะ
อาเบล เธอไม่เป็นไรนะ
ใครเอาเธอมาไว้ในนี้ ครอบครัวซูมาร์โนเหรอ
ใครกัน
เขาไม่ได้ต้องการหนู เขาต้องการตัวพี่
ใครเหรอ
จับมือฉันไว้
อาเลีย จับมืออาเบล
อย่าปล่อยนะ พวกมันจะได้ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร
นั่นไงเครื่องหมาย ไปเร็ว
วิ่งเร็ว
อาเบล เธอไปก่อนนะ
ไปสิ
เราจะได้พบกันอีกไหม
ชีวิตเธอยังอีกยาวไกล
เธอจะได้พบผู้คนอีกมาก
ได้พบรักใหม่
แต่ฉันจะไม่มีวันลืมเธอ
ฉันก็จะไม่มีวันลืมเธอตลอดไป
ฉันรักเธอนะ
ไปสิ
พี่คะ
ฉันรู้ว่ามันทำใจยาก
แต่ถ้าเรารักใครสักคน
เราก็ต้องยอมปล่อยเขาไป
ไม่ใช่เพื่อตัวเรา
แต่เพื่อพวกเขา แม้มันจะเจ็บปวดก็ตาม
(สองสัปดาห์ต่อมา)
เดือนนี้หนูเจอวิญญาณสองตนที่บริษัท
ผู้ชายกับผู้หญิง
พวกเขาไม่ได้ทำอะไร
แค่มองหนู
ไม่คลาดสายตา
หนูยังไม่รู้ว่าพวกเขาต้องการอะไร
แล้วตัวที่อยู่ที่โรงเรียนล่ะ
เธอตามหนูกลับบ้าน
หนูไม่ยอมให้เธอเข้าบ้าน
แต่เมื่อเช้านี้เธอเข้ามาและมาเปิดฝักบัว
เธออยู่ที่ต้นไม้ข้างๆ บ้านมาสองวันแล้ว
เป็นเรื่องปกติที่พวกมันจะหลอกหลอนคน
แต่พวกเธอต้องระวังไว้
พวกมันอาจมีแผนอะไรซ่อนอยู่
แต่เธอไม่ได้ส่งกลิ่นเน่านะคะ
สภาพเธอเป็นยังไง
เธอมีรูที่กลางหลัง
ได้ถามชื่อเธอรึเปล่า
เธอชื่อมิราห์
ลองถามเธอดูนะ
บางทีเธออาจต้องการความช่วยเหลือ
ทำไมพระเจ้าถึงมอบความสามารถนี้ให้กับเรา
เรื่องนั้นเป็นความลับ
ไม่ว่าพระเจ้าจะให้อะไรเรามา
จะดีหรือร้าย เราก็ต้องน้อมรับมันด้วยความเต็มใจ
และเราก็ควรซาบซึ้ง
เพราะมัน
เราจึงได้มีชีวิตอย่างไร้ซึ่งสิ่งติดค้าง
พวกเราที่ได้เปิดดวงตาที่สามนั้น มีชีวิตอยู่ก็เพื่อพวกเขา
มีอะไรเหรอคะ
ทำไมเธอไม่บอกพี่
เรื่องดาวิน
ถ้าหนูบอกพี่ก่อน พี่จะเชื่อหนูเหรอ
นั่นใครน่ะ
มิราห์
เธอตามอาเบลกลับมาบ้านเหรอ
เธอต้องการอะไร